เสี่ยวหลงเปา (จีนตัวย่อ: 小笼包; จีนตัวเต็ม: 小籠包; แปลตรงตัว: ซาลาเปาในเข่งเล็ก traditional Chinese: 小籠包; lit. 'little basket bun'; IPA: /ˈʃaʊlɒŋˌbaʊ/) - อาหารสด / อาหารพร้อมทานแช่แข็ง / อาหารแช่แข็ง / อาหารว่าง / ติ่มซำ

เสี่ยวหลงเปา (จีนตัวย่อ: 小笼包; จีนตัวเต็ม: 小籠包; แปลตรงตัว: ซาลาเปาในเข่งเล็ก) เป็นอาหารประเภท "ถางเปา" (tangbao; ซาลาเปาที่มีน้ำซุปอยู่ภายใน) ของจีน ซึ่งตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะนึ่งใน "เสี่ยวหลง" (xiaolong) หรือเข่งไม้ไผ่ขนาดเล็ก[1] เสี่ยวหลงเปาประเภทที่ได้รับความนิยมสูงสุดมีต้นกำเนิดมาจากเมืองฉางโจวในมณฑลเจียงซู และถือเป็นอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหารภูมิภาคเจียงหนาน

เมืองต่างๆ ในภูมิภาคเจียงหนานมีรูปแบบของเสี่ยวหลงเปาที่แตกต่างกันไป สำหรับนอกประเทศจีนนั้น เสี่ยวหลงเปาแบบหนานเซียง (Nanxiang) ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะเสี่ยวหลงเปาของเซี่ยงไฮ้ถือเป็นแบบที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด ในภาษาเซี่ยงไฮ้เรียกอาหารชนิดนี้ว่า "siaulon moedeu" หรือ "xiaolong mantou"[2] เนื่องจากผู้ที่พูดภาษาจีนสำเนียงอู๋ (Wu Chinese) ใช้ความหมายดั้งเดิมของคำว่า "หมั่นโถว" (mantou) ซึ่งหมายถึงซาลาเปาทั้งแบบที่มีไส้และไม่มีไส้ ส่วนเสี่ยวหลงเปาแบบซูโจวและอู๋ซีจะมีขนาดใหญ่กว่า (บางครั้งใหญ่กว่าแบบหนานเซียงถึงสองเท่า) และมีไส้ที่รสชาติหวานกว่า[3] ขณะที่แบบหนานจิงจะมีขนาดเล็กกว่า แป้งห่อบางจนเกือบโปร่งแสง และมีปริมาณเนื้อน้อยกว่า[4]

ในภาษาอังกฤษ มักเรียกเสี่ยวหลงเปาว่า "soup dumplings" (เกี๊ยวซุป) แต่คำว่า "soup dumpling" ในภาษาจีนอาจหมายถึงหมวดหมู่อาหารที่กว้างกว่าซึ่งเรียกว่า "ถางเปา" (tangbao) ซึ่งครอบคลุมถึงเสี่ยวหลงเปาและอาหารอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ถางเปาแบบไคเฟิง (Kaifeng tangbao)